Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/1762 K.2019/3347

Yerel mahkemece sanık ... hakkında hırsızlık suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Mağdurların soruşturma ve kovuşturmadaki beyanlarına göre; sanık ... ve kimliği tespit edilemeyen .... isimli kişi, mağdurların yanına gelerek, “.... diye bir şahıs var bu mahallede oturuyor, o kız kardeşime tecavüz etti, siz tanıyormuşsunuz”diyerek mağdur ...’ın kolundan tutarak zorla iki bina arasına getirmesi, mağdur ...’ya,.... isimli kişinin numarasına bakacağım telefonunu ver denmesi üzerine, mağdur ...’nın öyle birisi yok diyerek vermek istemeyince, kızma sonucu, mağdur ...’nın telefonu vermesi,

mağdurların kimliği tespit edilemeyen Vedat isimli kişinin, mağdur ...’ın telefonunun bulunduğu cebindeki elini zorla çekerek telefonu aldığını beyan etmeleri, söz konusu olaylar gerçekleşirken kimliği tespit edilemeyen Vedat isimli kişinin yanında bulunduğunu sanık ...’ün kabul etmesi karşısında, TCK'nun 149/1-c,h maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, vasıfta hataya düşülerek aynı Kanun'un 141/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.03.2016 tarih, 2015-2-832 Esas ve 2016/102 Karar sayılı ilamında da belirtildiği gibi "Mağdur ve katılanın zararı soruşturma aşamasında giderildiğinden ceza adaletinin sağlanması, hak ve nesafet kuralları ve TCK'nun 168. maddesinde belirtilen indirim oranları gözetilerek mahkemece sanığın cezasının 1/2 oranından daha fazla olmak koşuluyla indirilmesi gerekirken, 1/2 oranında indirim yapılması isabetsizdir" şeklinde gerçekleşen kabul ile 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesinin 1. fıkrasında etkin pişmanlık nedeniyle 2/3 oranına kadar indirim yapılacağının ifade edilmesi, aynı maddenin 2. fıkrasında ise indirim oranının ½ olarak öngörüldüğünün anlaşılması karşısında; sanık hakkında 1/2'den daha fazla oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,