Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/201 K.2018/8410

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemece bozmaya uyma kararı verilmesine rağmen müştekinin kısmi iade nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası bulunup bulunmadığı sorulmadan, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dairemizin 06.04.2016 tarih, 2015/13752 Esas ve 2016/4725 Karar sayılı bozma ilamı öncesinde sanık hakkında verilen cezanın mükerrirlere göre infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği ve hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği halde, mahkemenin Yargıtay bozma ilamına uyduktan sonra bu kez cezaların 2. kez mükerrirlere göre infaz rejimine göre çektirilmesine karar verdiği anlaşıldığından, aleyhe temyiz bulunmadığından Yargıtay Genel Kurulu'nun 09.02.2016 tarih, 2014/8-71 Esas ve 2016/42 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere sanığın usuli kazanılmış hakkının gözetilmeyerek sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesine aykırı davranılması,