Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/2094 K.2018/7425

Hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 143/1, 151/1 ve 35/2 maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 22 gün ve 9 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair Zonguldak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/11/2016 tarih, 2014/89 Esas ve 2016/582 Karar sayılı kararının istinaf incelemesi neticesinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi'nin 27/03/2017 tarih, 2017/587 Esas ve 2017/638 sayılı kararı ile esastan reddedilerek kesinleşmesini müteakip,

hükümlü tarafından yapılan yeniden yargılanma talebinin reddine ilişkin Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 27/07/2017 tarihli ve 2017/671 değişik iş sayılı kararının Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 28/02/2018 tarih ve 94660652-105-67-11714-2017-Kyb sayılı istemlerine dayanılarak anılan kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca bozulmasına ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08/03/2018 tarih ve 2018/18047 sayılı tebliğnamesine bağlı dosyası dairemize gönderilmekle dosya incelendi.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın istem yazısında;

“5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 23/3. maddesinde yer alan “Yargılamanın yenilenmesi hâlinde önceki yargılamada görev yapan hâkim aynı işte görev alamaz” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 318/1. maddesinde ki “Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur.

Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir.” biçimindeki düzenleme karşısında, ilk kararı veren hâkimin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümle belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu nedenle adil yargılama hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı, farklı bir hâkimin, yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği, 5271 sayılı Kanun’un 30. maddesindeki “(1) Hâkim, yasaklılığını gerektiren sebeplere dayanarak çekindiğinde;

merci, bir başka hâkimi veya mahkemeyi davaya bakmakla görevlendirir.” şeklindeki hüküm gereğince mercii tarafından hâkim görevlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde talebin reddine dair karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ”

Denilmektedir. Hukuksal Değerlendirme: I-Kanun yararına bozma istemine ilişkin uyuşmazlığın kapsamı: 5271 sayılı CMK'nın 23/3. maddesinde “Yargılamanın yenilenmesi halinde, önceki yargılamada görev yapan hakim aynı işte görev alamaz” hükmü karşısında ilk hükmü veren mahkemede görev alan hakimlerin yargılamanın yenilenmesi talebi hakkında karar veremeyeceğine ilişkindir.

II-5271 sayılı CMK’nın 23/3. maddesindeki “Yargılamanın yenilenmesi halinde önceki yargılamada görev yapan hakim aynı işte görev alamaz” şeklindeki düzenlemeye rağmen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 27/03/2017 tarih,

2017/587 Esas ve 2017/638 sayılı kararı ile esastan reddedilerek kesinleşmesini müteakip hükümlü tarafından yeniden yargılanması talebinde bulunulması üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 23/3. maddesi uyarınca yargılamanın yenilenmesinde ilk kararı veren hâkimin görev yapamayacağı gerekçesiyle yeni bir hâkim görevlendirilmesi hususunda karar verilmek üzere dosyanın mercii nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi sonrasında, yargılanmanın yenilenmesi talebinin hükmü veren mahkemeye sunulacağı,

istemin kabule değer olup olmadığına hükmü veren mahkemece karar verilmesi gerektiğinden bahisle talebin reddine karar verilmiş olması yasaya aykırıdır.