Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/2166 K.2019/4903

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın tekerrüre esas kabul edilen Kestel Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/171 Esas ve 2011/269 Karar sayılı ilamının birden fazla suça ilişkin ceza içermesi ve bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, TCK'nun 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

2-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK'nun 58/6. ve 53. maddelerinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerlerine “Sanığın Kestel Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/171 Esas ve 2011/269 Karar sayılı ilamı ile verilen hırsızlık suçuna ilişkin 2 yıl hapis cezasının tekerrüre esas olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında hükmolunan cezanın TCK'nun 58/6. maddesi gereği mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,