Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/2468 K.2018/11181

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali,mala zarar verme ve 6136 Sayılı Yasaya muhalefet suçlarından kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Sanık ...'nın 03/06/2014 tarihinde eski hale getirme talepli temyiz dilekçesi gönderdiği, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 311. maddesine göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz telebinde bulunulması halinde, inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesinin olduğunun anlaşılması karşısında; hukuki dayanaktan yoksun olan 24/03/2015 tarih, 2012/788 Esas ve 2014/466 Karar sayılı ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanık ...'nın yokluğunda verilen 03/06/2014 tarihli hükmün, sanığın savunması sırasında bildirdiği bilinen son adresinde 14/08/2014 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın geçerli bir sebebe dayanmayan eski hale getirme istemi ile 03/06/2014 tarihli hükme yönelik süresinde olmayan temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince temyiz talebinin tebliğnamaye uygun olarak REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin hükümlerden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararı kapsamında hak yoksunluğuna ilişkin hükümlerin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-İştirak halinde suç işleyen sanıkların sarfına sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yapılan yargılama giderlerinin ise payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken, yargılama giderlerinin eşit olarak alınmasına karar verilmek sureti ile 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, T.C.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; sanık hakkında hükümlerden TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısmın çıkartılması ile yerine "Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına'';

ayrıca hüküm fıkrasından yargılama giderine ilişkin bölüm çıkartılarak hesaplanan yargılama gideri açısından yerine ''sanıkların sarfına sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yapılan yargılama giderlerinin ise payları oranında alınmasına karar verilmesine" cümleleri yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme ve 6136 Sayılı Yasaya muhalefet suçlarından kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Karar tarihinde, başka suçlardan Siirt Açık Ceza İnfaz Kurumu ve İzmir Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan sanıklar ... ve ...'ın kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma haklarının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,