Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/2512 K.2018/9189

Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuk ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 151/1, 116/2, 31/3, 52/1-2 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 10 gün hapis, 1.320,00 ve 2.000,00 TL adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Denizli Çocuk Mahkemesinin 20/05/2009 tarih, 2009/84 Esas ve 2009/272 sayılı Kararının infazı sırasında,

02/12/2016 tarihinde Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde yapılan değişiklik sonucu infaza konu ilâmdaki suçların uzlaştırma kapsamına alındığından bahisle hukukî durumunun yeniden değerlendirilmesi talebi üzerine anılan suçların uzlaşma kapsamında olmadığından uyarlama talebinin reddine ilişkin Denizli Çocuk Mahkemesinin 12/10/2017 tarih,

2008/84 Esas ve 2009/272 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçları yönünden kabulüne ilişkin mercii Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 03/11/2017 tarihli ve 2017/1068 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'nca verilen 18/04/2018 tarih ve 94660652-105-20-1032-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26/04/2018 tarih ve 2018/34846 sayılı ihbarnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

MEZKUR İHBARNAMEDE

5271 sayılı Kanun'un 253/3. maddesinin 2. cümlesindeki “Uzlaşma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmesi hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklinde hüküm mevcut ise de bu hükmün, suç tarihi olan 23/05/2008 tarihinden sonra 26/06/2009 tarihinde eklendiğinden bahisle Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesince mala zarar verme suçu yönünden itirazın kabulüne karar verilmiş ise de.

23/05/2008 suç tarihi itibarıyla, 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin 3. fıkrasında “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar” ibaresinin bulunduğu ve 5237 sayılı Kanun’un 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun aynı Kanun’un 168. maddesine göre “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar” kapsamında olduğundan uzlaşma hükümlerine tâbi olamayacağı, 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin 3. fıkrasındaki “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile yürürlükten kaldırıldığı ancak, “Uzlaşma kapsamına giren bir suçun,

bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmesi hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki hükmün yürürlükte olması nedeniyle, suç tarihinde işlenmiş olsa bile uzlaştırma kapsamına girmeyen nitelikli hırsızlık suçuyla birlikte işlenmiş mala zarar verme suçu için uzlaştırma hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde,

İsabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

DOSYA İNCELENEREK GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Hükümlünün Denizli Çocuk Mahkemesinin 20/05/2009 tarih, 2009/84 Esas ve 2009/272 sayılı Kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 151/1, 116/2, 31/3, 52/1-2 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 10 gün, 1.320,00 ve 2.000,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın hükümlü müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nin 15/04/2013 gün, 2012/3303 Esas ve ...

2013/10742 Karar sayılı ilamı ile işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları açısından kurulan hükümlerin hüküm tarihi itibariyle temyiz edilemez nitelikte bulunduğundan temyiz isteminin reddine, hırsızlık suçu açısından ise onanmasına karar verildiği, bu suretle hırsızlık suçu açısından kurulan hükmün temyiz incelemesinden geçerek,

işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları açısından kurulan hükümlerin ise temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleştikleri, hükmün infazı sırasında hükümlü ...'in 05/10/2017 havale tarihli dilekçesi ile işlemiş olduğu mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarının suç tarihi itibariyle uzlaşma kapsamında bulunduğunu, uzlaşma hükümlerinin uygulanmadığını, müştekinin zararını karşılamak ve müşteki ile uzlaşmak istediğini beyan ederek hükümlerin infazının durdurulmasını talep ettiği, yerel mahkemenin 12/10/2017 tarih,

2009/84 Esas ve 2009/272 sayılı ek kararı ile işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin Yargıtay 13. Ceza Dairesinin incelemesinden geçerek kesinleştiğini, mahkemenin 20/05/2009 tarihli kararında işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından hüküm kurarken gerekçelerini belirterek uzlaşma hükümlerinin bu suçlar açısından uygulanamayacağını belirterek hükümlünün infazın durdurulmasına ilişkin talebinin reddine karar verildiği, bu ek karara karşı hükümlünün 30/10/2017 havale tarihli dilekçesi ile itiraz talebinde bulunduğu,

itirazı inceleyen mercii Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/11/2017 tarih ve 2017/1068 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın kabulüne, adli para cezalarının infazının durdurulmasına, mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçları açısından uzlaşma hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Hükümlünün işlediği sabit olan işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun suç tarihi 23/05/2008 olup, suç tarihi itibariyle anılan suçun 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi uyarınca uzlaştırma kapsamında olduğu izahtan varestedir. Denizli Çocuk Mahkemesi'nin 2009/84 Esas ve 2009/272 Karar sayılı hükmüne ilişkin dava dosyasının incelenmesinde işyeri dokunulmazlığını ihlal suçu açısından usulüne uygun olarak uzlaştırma işlemlerine müracaat edilmediği, buna rağmen uzlaştırma işlemleri usulüne uygun olarak yapılmış gibi hüküm kurulmuş olduğu anlaşılmıştır.

Hükümlünün işlediği sabit olan diğer mala zarar verme suçu, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK'nın 253/3. maddesindeki “Etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” hükmü uyarınca uzlaştırma kapsamında değil ise de, suç tarihinin 5918 sayılı Kanunun 8. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 253/3. fıkrasına yapılan “Uzlaşma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması halinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki ekten önce olduğu,

bu itibarla 5271 sayılı CMK'nın 253/3. fıkrasının birinci cümlesindeki “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile yürürlükten kaldırılmasıyla mala zarar verme suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı ve Kanun da yapılan bu değişikliğin 5237 sayılı TCK'nın 7. maddesi uyarınca hükümlünün lehine olduğu değerlendirilmiştir.