Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/2933 K.2018/10074

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçu da uzlaşma kapsamına alınmış ise de atılı suçun bina dahilinden işlenmesi karşısında, 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu ve atıfet kuralı uyarınca Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün, 2008/6-47 Esas ve 2008/43 sayılı Kararı ışığında,

sanığın yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkacak sonuçtan ikinci kez yararlandırılmasının hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin sakatlanmasına yol açacağı değerlendirildiğinden bozma sebebi yapılmamış ve tebliğnamedeki, suçun uzlaşma kapsamında kaldığı hususundaki görüşe itibar edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanığın, müşteki döner salonunda yemek yediği esnada kendisinden görüşme yapmak amacıyla cep telefonunu istemesi, aldığı cep telefonu ile birlikte konuşma yaparak salondan dışarıya çıkarak kaçması şeklinde gerçekleşen eyleminin, TCK'nın 142/1-b maddesinde yazılı bulunan suça uyduğu gözetilmeden, aynı Yasa'nın 141/1. maddesi ile uygulama yapılması,

2)Sanığın, müştekiye ait cep telefonunu 270,00 TL karşılığında sattığı cep telefonu dükkanı sahibi olan ve suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan beraat eden ve bu sebeple iyiniyetli üçüncü kişi sıfatını haiz olan ...’in zararının 170,00 TL’sini giderdiği ancak geri kalan 100,00 TL’yi giderdiğine ilişkin dosyada herhangi bir bilgi ve belgeye rastlanmadığı, bu nedenle kısmi olan iade nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunup bulunmadığı hususu iyiniyetli üçüncü kişi ... ’den sorularak sonucuna göre 5237 sayılı TCK’nın 168/2-4 hükümlerinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,