Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/4877 K.2019/7779

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Müştekinin soruşturma beyanına göre 26/05/2013 tarihinde aracından cep telefonunun çalındığı, 30/05/2013 tarihinde aynı araçtan 50,00 TL bozuk paranın çalındığı bu iki olay sonrası resmi müracaatta bulunmadığı, 31/05/2013 günü de aracının içinde yattığını ve sanığın aracın içine girdiğinde şahsı yakalamaya çalıştığını söylediği son olayda çalınan bir eşyadan bahsetmediği anlaşılmakla, 29/08/2013 tarihli Kadirli Cumhuriyet Başsavcılığı’nca hazırlanan iddianamede teşebbüste kalan son olayın dava konusu edilmediği,

iddianame ile 26/05/2013 tarihinde çalınan cep telefonu olayı ile 30/05/2013 günü belirsiz saatte 50,00 TL’nin çalınması eylemlerinin suç tarihlerinin farklı olduğu ifade edilmeksizin ve suç tarihi karıştırılıp teşebbüste kalan ve dava konusu yapımayan son eylemin suç tarihi gösterilmek suretiyle dava açıldığı, mahkemece de dava konusu yapılan tamamlanmış suç tarihleri farklı cep telefonu ve para hırsızlığından dolayı hüküm kurulduğu, 31/05/2013 tarihli teşebbüs aşamasında kalan eylem sebebiyle zamanaşımı süresi içerisinde dava açılabileceği, bu davanın TCK’nun 43. maddesi çerçevesinde değerlendirilmesinin mümkün olacağı anlaşılmakla;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanığın hırsızlık eyleminin mağdura ait minibüsün "Sürgülü camını" açmak suretiyle gerçekleştirdiği anlaşılmakta ise de; gerek mağdur anlatımlarından gerekse olay yeri inceleme tutanağından camın kilitli olup olmadığı anlaşılamadığından, sürgülü cam kilitli ise 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b; değil ise, aynı Yasa'nın 141/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile karar verilmesi,

2)Eylemlerin TCK’nun 141/1. maddesi kapsamında kaldığının kabul edilmesi halinde, hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nun 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nun 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3)Müştekinin ilk iki hırsızlık olayının zamanına ilişkin bir belirlemesinin olmadığı, son olaya ilişkin olarak ise hazırlık beyanında suçun 04.30’da gerçekleştiğini söylediği, mahkeme aşamasında ise 04.30’da meydana geldiğini ifade ettiği, 01/06/2013 tarihli tutanakta polislerce sanığın 05.00 sıralarında görülerek yakalanmaya çalışıldığı ancak kaçtığı, UYAP verilerine göre yaz saati uygulaması ile güneşin 05.13’te doğduğu ve gecenin 04.13’te sona erdiği anlaşılmakla, suçun belirsiz zamanda işlenmiş olmasına rağmen sanık hakkında TCK’nun 143. maddesi uygulanarak sanık hakkında fazla ceza tayini,

4)Sanığın adli sicil kayında yer alan ve en ağır ilam niteliğinde bulunan 21/03/2013 tarihinde yerine getirilen 3 ay hapis cezası ile mahkumiyete ilişkin Kadirli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/126 Esas ve 2009/334 Karar sayılı ilamı yerine 2 ay hapis cezası ile mahkumiyete dair 18/09/2012 yerine getirme tarihli Kadirli 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/20 Esas, 2012/2011 Karar sayılı ilamın TCK'nun 58. maddesi uyarınca tekerrür uygulamasına esas alınması,