Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/6253 K.2019/7564

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın suç tarihinde mağdurun çalıştığı iş yerine giderek, görüşme bahanesi ile mağdurdan aldığı telefonu iade etmeden iş yerinden ayrılma biçimindeki eyleminin bina vasfındaki iş yeri içerisinde işlendiğinin anlaşılmasına göre; sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nun 142/2-h maddesi yerine aynı Kanunun 141/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

2-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,