Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/664 K.2019/3111

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Ceza Genel Kurulu’nun 31/03/2015 tarih, 2014/13-653 Esas ve 2015/86 Karar sayılı içtihatında da ifade edildiği üzere, müşteki ...’nın hırsızlık olayının gerçekleştiğini polise şikayet etmesi ve kamera kayıtlarının incelenmesi sonucu sanık ...’nun eylemi gerçekleştirdiğinin anlaşılması üzerine kolluk görevlilerinin araştırmaları sonucu sanığı bulduklarında ayağında çalınan ayakkabıların olduğu olayda, söz konusu ayakkabıların sanığın yerini göstermesi neticesi değil yakalanması sonucu kolluk görevlilerince bulunduğu,

her ne kadar 18/12/2013 tarihli tutanakta sanığın ayaklarında giyilmiş vaziyette görülen botları “ Kendi rızası ile teslim ettiği” ibaresine yer verilmiş ise de ihbar, yakalama, arama neticesinde artık el konulması kaçınılmaz olan bir eşyanın söz konusu olduğu, kolluk tarafından yakalama sonucunda bulunan suç eşyasının müştekiye tesliminde sanığın pişmanlığını ortaya koyacak fedakarlığın bulunmadığı anlaşılmakla, rızai iade bulunmadığından etkin pişmanlık şartları oluşmamasına rağmen sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen cezada 5237 sayılı TCK’nun 168/1. maddesinin uygulanması,

aleyhe temyiz olmadığından ve Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.