Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/7532 K.2019/1121

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık, hakaret ve silahla tehdit suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların nitelikleri ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: 1-Sanık ...'un üzerine atılı hakaret ve silahla tehdit suçlarına yönelik tüm aşamalarda suçlamaları kabul etmediği gibi katılan ile akrabalık ilişkisi bulunması sebebiyle beyanlarında bağımsız ve tarafsız olamayacağı değerlendirilen tanık ...'ın beyanı dışında, her türlü şüpheden uzak, somut, yasal ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, sanığın üzerine atılı silahla tehdit ve hakaret suçlarından beraatı yerine, yazılı biçimde hükümlüğüne karar verilmesi,

2-Hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6373 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nun 144/1-b maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığını anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddesi uyarınca, "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğü giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur." hükmü de gözetilerek 6373 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nun 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usullere göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra, sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,