Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/7720 K.2019/8711

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, Malatya Eski Devlet Hastanesi 9 Nolu Acil Ambulans Servisi Başhekimliği binasında bulunan dinlenme odasında yer alan kilitsiz dolap içerisindeki müştekiye ait spor ayakkabıyı çalması şeklindeki eyleminin suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı TCK'nun 142/2-h maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-a maddesi ile hüküm kurulması,

2-Suç tarihinin 16/10/2014 olduğu, 18/06/2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanun'un 63. maddesiyle, 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesindeki artırım oranının ''üçte birine kadar'' yerine “yarı oranında” şeklinde değiştirildiği, dolayısıyla söz konusu düzenlemenin suç tarihinden sonra yürürlüğe girdiğinin anlaşılması karşısında, aynı Kanun'un 7/2. maddesinde düzenlenen ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' şeklindeki hüküm de göz önüne alındığında; sanık hakkında belirlenen temel ceza üzerinden TCK'nun 143. maddesine göre 1/2 oranında artırım yapılabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde 1/8 oranında arttırım yapılarak eksik ceza tayini,