KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2018/8070 E., 2019/1415 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Şubat 2019
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece; verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında konut ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların, itiraz merciince incelenerek karara bağlandığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... yönünden temyiz kapsamının hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
I-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında müşteki ...’a yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;
14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.000,00 TL ve 1.320,00 TL adli para cezalarına ilişkin hükümlerin, cezanın türleri ve miktarları itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz taleplerinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında kamu malına zarar verme ve iki ayrı hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelenmesine gelince;
Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk ... ve 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan başka bir olaya ilişkin alınan sosyal inceleme raporu esas alınarak hüküm kurulması,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2018/8070, K. 2019/1415, 11 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama