Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/8389 K.2019/8654

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekinin imam olarak görev yaptığı camiide, su saatinin çalınmış olduğunun anlaşılması karşısında; suça konu su saatinin çalındığı yer belirlenerek kabulde belirtildiği üzere cami içinden çalındığı anlaşılır ise, suç tarihine göre 5237 sayılı TCK'nun 142/2-h maddesi kapsamında kalacağı, gerekirse binanın müştemilatı içinden olup olmadığının tespiti amacıyla mahallinde keşif yapılması, binanın müştemilatı niteliğinde olduğunun tespiti halinde sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nun 142/2-h maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken eksik kovuşturma ile aynı Yasa'nın 142/1-a maddesinden hüküm kurulması,

2-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Sanık ...'in tekerrüre esas sabıkası olmasına rağmen hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,