Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/10006 K.2019/11378

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuğun savunmasının alındığı 10.07.2015 tarihli duruşmada hazır olan pedagog bilirkişinin, suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını kavrayabilecek ve sorulan soruları algılayabilecek düzeyde olduğunu beyan etmesine karşın;

dosya arasında bulunan aynı mahkemenin 2015/645 Esas sayılı dosyasına sunulan sosyal inceleme raporu içeriğine göre ise psikolog bilirkişinin 02.07.2015 tarihli raporunda suça sürüklenen çocuğun olayları değerlendirme, yorumlama ve yargılamada zayıf olduğunu, zeka geriliğinden şüphelenilebileceğini, yaptığı fiilin bilincinde ve sonuçlarını kavrayabilecek durumda olmadığı kanaatini belirttiğinin anlaşılmasına göre; suça sürüklenen çocuğun inceleme konusu 22.05.2015 tarihli suçlar yönünden.

5237 sayılı TCK'nun akıl hastalığını düzenleyen 32. maddesinde öngörülen kriterlere göre ''Sanığın suç tarihinde işlediği eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinde tamamen ya da önemli derecede azalma olup olmadığı" araştırılıp, ''İşlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı" hususu yöntemince rapor ile saptanılıp, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,