Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/10892 K.2020/1027

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler ile sanık ... hakkında 30/11/2015 tarihli ek karar temyiz edilmekle, başvuruların süresi, kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü;

I)Sanık ...’ın temyiz ve eski hale getirme talebinin incelenmesinde;

Sanık yokluğunda verilen kararın kendisine usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğini ileri sürerek, eski hale getirme istemi ile birlikte hükmü temyiz etmiş olduğundan, CMK'nun 42/1. maddesi uyarınca talebi inceleme yetkisi Yargıtay'a ait olup, Amasya Ağır Ceza Mahkemesinin 30/11/2015 tarih, 2014/716 Değişik İş sayılı kararı hukuken geçersiz ve yok hükmünde kabul edilip, kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanığın kendisini vekaletname ile temsil ettirdiği, sanık müdafiine kararın yüzüne karşı 08/10/2015 tarihinde tefhim edildiği, sanık müdafiinin herhangi bir temyiz talebinde bulunmadığı, sanığın yokluğunda 08/10/2015 tarihinde verilen kararın sanığa 13/11/2015 tarihinde tebliğ edildikten sonra sanığın 17/11/2015 tarihinde kararı karar kesinleştikten sonra temyiz ettiği, sanığın kendisini vekil ile temsil ettirdiği davalar bakımından Tebligat Kanunu’nun 11. maddesi uyarınca tebligatın vekile yapılacağının düzenlendiği bu sebeple geçerli bir nedene dayanmayan eski hale getirme istemi yerinde görülmediğinden kararı temyiz eden sanık ...’ın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II)Sanık ... Hendekçi hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanık ... Hendekçi’nin hiçbir aşamada suçlamayı kabul etmediği, mağdurun zararının karşılanmasına yönelik herhangi bir girişiminin bulunmadığı ve yargılama aşamasında zararı karşılamayacağını beyan ettiği anlaşıldığından Ceza Genel Kurulu’nun 29/03/2016 tarih ve 2015/13-517 Esas ve 2016/154 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere sanık hakkında TCK’nun 168. maddesi hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından ve T.C.

Anayasa Mahkemesinin hükümlerden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.