KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2019/11295 E., 2019/14455 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Kasım 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali
- Hükümler
- Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Karar Metni
337 kelime·2 dk okuma
Yerel mahkemece sanıklar hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Sanıklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;
5271 sayılı CMK'nun 231. maddesi uyarınca verilen "Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin kararlara karşı, itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından, sanık ...’ın ve sanık ... müdafiinin bu konudaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, aynı maddenin 2. fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
II-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık, sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde,
Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan TCK’nun 142/2-h, 143, 168/1 maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Yasanın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç cezanın 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine 1 yıl 13 ay hapis cezası olarak hesap edilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Dosya içeriğine ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden ise payları oranında sorumlu tutulmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2019/11295, K. 2019/14455, 14 Kasım 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama