KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2019/11899 E., 2020/2547 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
332 kelime·2 dk okuma
Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ilama konu suçun TCK’nun 125/1-3. maddesinde tanımlı suça ve TCK’nun 151. maddesinde tanımlı suça ilişkin olduğunun anlaşılması karşısında.
5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddesi uyarınca "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun'un 253.maddesinde belirtilen esas ve usulü göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilip hakkında bahsedilen ilamın esas alınarak TCK'nun 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu ve Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih,
2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararları da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanıkların apartmana girmiş olduklarının anlaşılması karşısında TCK’nun 116. maddesinde tanımlı suçun tamamlanmış olduğu gözetilmeksizin, sanıklar hakkında TCK’nun 35. maddesi uygulanarak eksik ceza tayini ve 5275 sayılı Yasa'nın 108/3. maddesi hükmü uyarınca ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda hükümlünün koşullu salıverilmeden yararlanamayacağı bilgisi karşısında; sanık ... ve ...’ın Edirne 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/230 Esas ve 2012/528 Karar sayılı, 09.06.2015 tarihinde kesinleşen ilamı ile ikinci kez mükerrir olduğu anlaşıldığından, sanıklar hakkında cezalarının ikinci kez tekerrür hükümleri uygulanarak,
cezalarının bu şekilde mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2019/11899, K. 2020/2547, 19 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama