Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/12706 K.2020/2754

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)08/08/2015 tarihli tutanakta ve sanığın savunmalarında, motosikletin bina otoparkında, otopark girişine göre sol tarafta bahçe demir korkuluklarına zincirle kilitli vaziyette bulunduğu anlaşılmakla, sanık hakkında TCK’nun 142/2-h maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu aynı Yasa'nın 142/1-e maddesi uyarınca karar verilmesi,

2)UYAP verilerine olay günü güneşin yaz saati ile 20.17’de battığı, gecenin 21.17’de başladığı, olay tutanağı ve temyize gelmeyen diğer sanık ...’ın ifadeleri çerçevesinde eylemin 21.55-22.00 sıralarında meydana geldiği anlaşılmakla, sanık hakkında TCK’nun 143. maddesi hükümlerinin uygulanmaması,

3)T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,