Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/12974 K.2019/15711

Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/15 Esas ve 2018/185 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen mahkumiyet hükmüne karşı, sanığın CMK'nin 272 ve müteakip maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurması üzerine; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 24.09.2018 gün, 2018/1275 Esas ve 2018/1753 Karar sayılı "Esastan Red" kararına karşı, sanığın temyiz isteminde bulunması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 09.09.2019 tarihli, 2018/1275 Esas ve 2018/1753 Karar sayılı "Temyiz İsteminin Reddi" ek kararına karşı sanık tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası incelenip görüşüldü:

5271 sayılı CMK’nin 35/3. maddesi uyarınca tebliğ tarihinde cezaevinde bulunan sanığa yokluğunda verilen kararların okunup anlatılması gerektiği halde, sadece kararların tebliği ile yetinildiği bu haliyle 17/10/2018 tarihinde yapılan tebligatın geçersiz olduğu anlaşıldığından; sanığın temyiz dilekçesini verdiği tarihin öğrenme tarihi olarak kabul edilip temyiz istemlerinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Hükmolunan cezaların miktarları ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizlerinin mümkün olmadığı, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 24.09.2018 tarihli, 2018/1275 Esas ve 2018/1753 Karar sayılı hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin Bölge Adliye Mahkemesi tarafından CMK'nun 296/1. maddesi ile verilen yetkiye dayanılarak reddedildiği,