Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/13123 K.2020/2558

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

16/06/2014 tarihli tutanağa göre, PVC pencerede karakteristik özellikleri olmayan zorlama izlerinin tespit edilmesi karşısında, sanık hakkında zamanaşımı içerisinde mala zarar verme suçundan hüküm kurulması olanaklı görülmüştür.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverilme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanığın adli sicil kaydına göre, önceki hükümlülüklerin içinde tekerrüre esas alınabilecek en ağır mahkumiyet olan Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2009/417 Esas ve 2010/511 Karar numaralı, 01/02/2011 tarihinde kesinleşen, 3 yıl süreli hapis cezası ile mahkumiyetine ilişkin ilamı olduğundan, bu ilam yerine, daha az cezayı içeren ilamın tekerrüre esas alınması, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararları da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.