Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/13759 K.2020/4152

Kayseri 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/183 Esas ve 2019/378 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine karşı, sanık ve müdafiinin CMK'nin 272. ve müteakip maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurmaları üzerine; dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 11/07/2019 tarihli, 2019/2305 Esas ve 2019/1514 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen “Esastan Ret” kararı ile konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen “Beraat” kararına karşı sanık ve müdafii tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası incelenip görüşüldü:

I-Sanık hakkında katılana yönelik mala zarar verme suçundan verilen karara yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından;

Sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE,

II-Sanık hakkında katılan ve mağdura yönelik hırsızlık ve mağdura yönelik konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen kararlara yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin hükümlerin hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suçların 11/01/2019, 12/01/2019 15/01/2019 tarihlerinde işlenmesine karşın gerekçeli karar başlığında suçların işlendiği tarih olarak yalnızca 15/01/2019 tarihinin gösterilmesi, mahallinde giderilebilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Katılan ...’ın kovuşturma aşamasındaki beyanına göre zararının yaklaşık 30.000,00 TL olması karşısında; hırsızlık suçuna konu eşyanın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak sanık hakkında katılana yönelik hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre, hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerde sanığın eylemlerinin kanunun öngördüğü suç tiplerine uyduğu ve kanun maddelerinin doğru olarak uygulandığı, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen beraat kararında sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde ve sanık hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 11/07/2019 tarihli, 2019/2305 Esas ve 2019/1514 Karar sayılı kararları hukuka uygun bulunduğundan, sanık ... ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca,