Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/1690 K.2019/3792

Yerel mahkemece sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Somut olayımızda, sanığa gerekçeli kararın talimat sorgusunun yapıldığı sırada bildirdiği son adresine değil, MERNİS adresine Tebligat Yasası'nın 21/2. maddesine göre 07.04.2017 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın 07.11.2018 tarihli dilekçesi ile kendisine ulaşan bir tebligat olmadığını, tebligatın usulsüz olduğunu ve karar yüzüne okunmadığı halde hakkında verilen mahkumiyet hükmünün kesinleştiğini, temyiz hakkının verilmesini talep ettiği,

mahkemece yapılan inceleme neticesinde 19.11.2018 tarihli ek kararla sanığın talimatla alınan sorgusunda belirttiği adres ile gerekçeli kararın çıkartıldığı adresin farklı olduğu bu sebeple sanığın talebinin kabulüne,infazın durdurulmasına ve eski hale iade talebinin değerlendirilmesi için dosyanın Yargıtay'a gönderilmesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın geçerli bir nedene dayanan eski hale getirme isteminin ve temyiz talebinin kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nun 493/1-son 102/3, 104/2. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun aynı suça uyan 142/1-b, 143, 66/1-d, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasa'nın 7/2, 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve suçun işlendiği 21.01.2004 tarihinden inceleme tarihine kadar 15 yıllık sürenin geçmiş bulunması,