Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/2220 K.2019/6137

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm ile 27/04/2015 tarihli ek karar temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararlarıın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanık ...’ın yokluğunda verilen 27/01/2015 tarihli asıl karar ile 27/04/2015 tarihli ek kararın, tebliğ tarihlerinde ceza infaz kurumundan bulunan sanığa 5271 sayılı CMK’nun 35/3. maddesine uygun şekilde anlatıldığına dair tebligat evraklarında kayıt bulunmadığı ve anılan tebligatların usulsüz olduklarının anlaşılması karşısında; sanığın temyiz dilekçelerini verdiği tarihlerin, tebliği tarihleri olduğu kabul edilerek ve temyiz istemlerinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Çeşmebaşı Mahallesi No:55 Eyüp/İstanbul adresinde bulunan müştekiye ait müstakil yapıdan hırsızlık yapıldığına ve hırsızlığı yapan şahısların ... ve ... plakalı araçlarla Kemerburgaz istikametine doğru kaçtıklarına dair kolluk görevlilerine ihbar gelmesi üzerine, kolluk görevlilerince Kemerburgaz istikametinde gerekli önlemler alınarak ihbarda belirtilen araçların durdurulduğu, durdurulan araçların üzerilerinden suç eşyasının ele geçirildiği ve sanık ile diğer suç ortaklarının yakalandığı olayda;

sanık ve diğer suç ortaklarının kesintisiz takip sonucunda yakalanmadıkları, suça konu eşyayı fiili hakimiyetlerine geçirmelerinden sonra yakalandıkları ve suçun tamamlandığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 35. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b, 35/1-2 ve 62/1. maddeleri uyarınca belirlenen 10 ay hapis cezasının, TCK’nun 50/1. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-İştirak halinde suç işleyen sanıklardan sarfına sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yapılan yargılama giderlerinin ise payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken yargılama giderlerinin eşit olarak alınmasına karar verilmek sureti ile 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması, 3-Sanığın payına düşen yargılama giderinin 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nun 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğu ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının 4. paragrafının hükümden çıkartılarak yerine “5237 sayılı TCK'nun 50/1. ve 52/2 maddeleri gereğince sanıkların ekonomik ve diğer şahsi halleri dikkate alınarak hapis cezalarının,

günlüğü takdiren 20,00 TL'den hesap edilerek 3.000,00’er TL adli para cezasına çevrilmesine,” cümlesinin eklenmesi ayrıca hüküm fıkrasından yargılama giderine ilişkin bölüm çıkartılarak yerine “Sanığın payına düşen yargılama giderinin 6352 sayılı Kanun’un 100. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nun 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasına” cümlelerinin eklenmesi suretiyle,