Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/2854 K.2019/13310

Yerel mahkemece sanık ... hakkında müştekiler ..., ..., ..., ... ve katılan ...’e karşı hırsızlık suçlarından, katılan ..., müşteki...’a karşı iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve katılan ...’e karşı mala zarar verme suçlarından verilen hükümler ile sanıklar ..., ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Sanık ... hakkında müştekiler ..., ..., katılan ...’e karşı hırsızlık, müşteki ...’a karşı iş yeri dokunulmazlığının ihlali , katılan ...’e karşı mala zarar verme suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, sanık ...’nın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II)Sanık ... hakkında müştekiler ... ve ...’a karşı hırsızlık, katılan ...’e karşı iş yeri dokunulmazlığının ihlali, sanıklar ..., ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanık ...’nın katılan ...’e karşı iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan yapılan incelemede, sanığın mağdura ait depodan hırsızlık eylemi nedeni ile olay yeri inceleme tutanağında, suç yerinin depo olarak nitelendirilmesi, mağdurun aşamalarda alınan beyanlarında da olay yerinin depo olduğunu belirtmesi karşısında; deponun iş yeri eklentisi niteliğinde olup olmadığı gerektiğinde mahallinde keşif icra edilerek kesin surette belirlendikten sonra sonucuna göre deponunun iş yeri eklentisi olmadığının tespiti halinde iş yeri dokunulmazlığı suçunun oluşmayacağı da gözetilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile atılı suçun unsurlarının ne şekilde oluştuğu açıklanmadan yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2)Sanık ... hakkında müşteki ...’a karşı hırsızlık suçundan yapılan incelemede. 5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.

TCK'nun 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın, müştekiye ait iş yerinden 72,00 TL değerindeki bakır davlumbazın çalınması karşısında; sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması karşısında TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Sanık ... hakkında müşteki ...’ya karşı hırsızlık suçundan verilen hükümde; sanığın müştekinin imamı olduğu caminin eklentisi niteliğindeki şadırvandaki muslukları çalması şeklindeki olayda, suç tarihi itibarıyla TCK’nun 142/2-h maddesi uygulanması gerektiği gözetilmeden, TCK’nun 142/1-a maddesinden uygulama yapılması,

4)Sanıklar ..., ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde; Hükümden sonra 24.10.2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğü giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 165. maddesinde tanımı yapılan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun da uzlaşma kapsamına alındığını anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca, "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile

sonradan yürürlüğü giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur." hükmü de gözetilerek 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253 maddesinde belirtilen esas ve usullere göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra, sonucuna göre sanıklar ..., ...’ın hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,