KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2019/5702 E., 2019/3465 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Mart 2019
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
- Tebliğnamedeki istek
- Onama
Karar Metni
329 kelime·2 dk okuma
Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında düzenlenen farik mümeyyiz raporlarına dair ödenen ücretin zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle Adli Tıp Kurumuna ödenen 200,00 TL’nin suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,
2-Farik mümeyyiz raporlarına dair ödenen ücret dışında, hüküm tarihine kadar yapılan ve her bir suça sürüklenen çocuğa yüklenen yargılama gideri toplamının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 324/4. maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin suça sürüklenen çocuklardan tahsiline karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz talepleri bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi göndermesiyle 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından "Yargılama nedeni ile yapılan 4 adet davetiye gideri 36-TL, 200-TL adli tıp gideri olmak üzere toplam 236-TL'nin
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2019/5702, K. 2019/3465, 18 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama