Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/674 K.2019/11282

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Hak yoksunluklarına hükmedilirken yanılgılı hüküm kurulmuş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz evresinde resen ve doğru olarak, TCK'nın 53. maddesinin 1 ila 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde uygulanması mümkün görüldüğünden ve Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararları da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

UYAP'tan alınan güncel adli sicil kaydına göre sanık hakkında. Kocaeli 6. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2010/97 Esas ve 2010/161 Karar numaralı, 24/2/2011 tarihinde kesinleşen, 3 yıl 6 ay süreli hapis cezası ile mahkumiyete ilişkin ilamın ve Gebze 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2/11/2011 gün ve 2010/714 Esas ve 2011/973 Karar numaralı, 10/11/2011 tarihinde kesinleşen 3 yıl süreli hapis cezası ile mahkumiyetine ilişkin ilamın tekerrüre esas olduğunun anlaşılmaktadır.

Daha hafif cezayı içeren ilamın tekerrüre esas alınması ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasa'nın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanık hakkında, adli sicil kaydında yer alan en ağır cezayı içeren ilam yerine daha az cezayı içeren ilamının tekerrüre esas alınması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır,