Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/788 K.2019/3787

verme HÜKÜMLER : Mahkumiyet vekili

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK

Red, onama, bozma

Yerel mahkemece sanık ..., suça sürüklenen çocuklar ..., ... hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezalarının miktarları itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanun'unun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’ın temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’ın karar duruşması 29/05/2014 tarihinde 18 yaşını doldurduğu, gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuklarına usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ve gerekçeli kararı temyiz ettikleri anlaşılmakla (2) nolu düşünceye ve TCK'nun 142. ve 143. maddelerinin birbirinden bağımsız maddeler oldukları, her iki maddeye göre belirlenen cezanın birbirinden farklı nitelikte olabileceği, TCK'nun 142. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken TCK'nun 61. maddesindeki koşullar dikkate alınacağı,

TCK'nun 143. maddesinin uygulanmasında olayın koşullarına göre hakime takdir yetkisi tanındığı, takdir yetkisinin de temel cezaya bağlı bir yetkiyi içermediği dikkate alınarak, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alındığında, temel ceza alt sınırdan belirlenirken TCK'nun 143. maddesi uyarınca üst oranda artırım yapılmasında yasaya aykırılık bulunmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen (1) nolu düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III) Sanık ... hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ...’un tekerrür uygulamasına esas alınan .... Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/134 Esas ve 2007/242 Karar sayılı 11.09.2007 kesinleşme tarihli kararı ile doğrudan hükmolunan 1.576,00 TL adli para cezası mahkumiyetinin karar tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca kesin olup tekerrür uygulamasına esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydındaki gözüken ve tekerrüre esas alınabilecek ceza miktarı en ağır olan Midyat Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/107 Esas ve 2006/389 Karar sayılı 14.02.2007 kesinleşme tarihli 10 ay hapis cezasına ilişkin hükümlülüğünün tekerrüre esas bulunduğunun gözetilmemesi,

2-Sanık ... hakkında kurulan suçlar yönünden, T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

sanık ... hakkındaki tekerrüre ilişkin kısımların çıkarılarak yerine “Sanık ... 'un adli sicil kaydında yazılı olan Midyat Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/107 Esas ve 2006/389 Karar sayılı 14.02.2007 kesinleşme tarihli 10 ay hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü esas alınmak suretiyle, 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7-8. maddesi gereğince, sanık hakkında hükmolunan cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, infazdan sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ve T.C.

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle.

"TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" hükümden çıkartılması ile yerine "TCK'nun 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" cümlesinin eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan

hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi gözetilerek 5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi uyarınca şartlı salıvermeye eklenecek sürenin, yanılgılı uygulanması sonucu hükümde gösterilen ilam nedeniyle koşullu salıvermeye eklenecek süreden fazla olamayacağının GÖZETİLMESİNE,

IV-Sanık ... hakkında müsadere kararına ilişkin kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

TCK’nun 54/1. maddesindeki düzenlemeye göre; müsadere konusu eşyanın iyiniyetli 3. kişilere ait olmaması şartı bulunduğundan ve hırsızlık olayında kullanılan, sanık ...’un, malen sorumlu .... ’den haricen, taksitli olarak satın aldığı ama taksitlerini tam olarak ödemediği aracın, .... adına kayıtlı olduğunun anlaşılması karşısında, 3. kişi.... nin iyiniyetli olup olmadığı araştırılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde müsadere kararı verilmesi,