Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/9976 K.2019/10660

2013/399 Esas ve 2014/443 Karar HÜKÜM : Mahkumiyet

SUÇLAR

Konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

Sanık ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından yapılan yargılama sonucunda; sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b, 143, 62, 53, 58 maddeleri gereğince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis, TCK’nun 116/1-4, 119/1-c, 62, 53, 58 maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis, 151, 62, 53, 58. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 12/06/2014 tarih, 2013/399 Esas ve 2014/443 Karar sayılı kararının sanık ... tarafından temyizi üzerine;

Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 25/10/2018 tarih, 2016/12625 Esas ve 2018/13264 Karar sayılı kararıyla;

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Sanıklar ... ve ... hakkında müştekiler ... ve ...'na karşı konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemelerinde;

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre sanıklar ... ve ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, karar verilmiştir.

İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 19.06.2019 tarih ve 2019/44755 sayılı yazısı ile;

ANLATIM VE TALEP

“Sanık ...'in suç ortağı olan diğer sanıklarla birlikte müştekiler Adalet ve ...'na ait evin bahçe giriş kapısının demir korumalarını ve evin kapı kilidini kırmak suretiyle eve girip, evden bir adet cep telefonu, 18 ayar altın zincir,

2 adet altın kolye ve 1 adet kol saati çalarak müştekilerin eve gelmesi üzerine olay yerinden kaçmaları şeklinde gerçekleşen eylemleri ile müştekiler ... ve ...'nin ikamet ettikleri evlerin giriş parmaklıklarından yukarıya doğru tırmanmaya çalışırken müşteki ...'nin kendilerini görüp bağırması üzerine olay yerinden eylemlerini tamamlayamadan kaçmaları şeklindeki eylemleri nedeniyle yapılan yargılama sonucunda Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 12706/2014 tarih, 2013/ 399 Esas ve 2014/443 karar sayılı ilamı ile sanığın.

TCK'nun 142/1-b, 143, 62, 53, 58 maddelerine göre 3 yıl 1 ay 15 gün hapis, 116/1-4, 119/1-c, 62, 53, 58. maddelerine göre 2 yıl 6 ay hapis, TCK'nun 151/1, 62, 53, 58 maddelerine göre 5 ay hapis, TCK'nun 142/1-b, 35, 62, 53, 58 maddelerine göre 1 yıl 3 ay hapis, hak yoksunluğu ve mükerrirlikle cezalandırılmasına karar verilmiş ve sanıklar ve o yer Cumhuriyet savcısının temyizi üzerine Yüksek Dairenizce yapılan inceleme neticesinde 25/10/2018 tarihinde ''Konut dokunulmazlığını bozma'' ve ''Mala zarar verme '' suçları yönünden onanmış, ''Hırsızlık'' suçları bakımından bozulduğu” belirtilmiştir.

İTİRAZ NEDENLERİ

İtiraza konu uyuşmazlık, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin tatbik koşullarının oluşup oluşmadığına ilişkindir. Sanığın tekerrüre esas alınan Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2003/465 Esas ve 2004 /199 Karar sayılı ilamının dosya içerisinde mevcut adli sicil kaydına göre 31/05/2008 tarihinde infaz edildiği anlaşılmaktadır.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nca yapılan itiraz başvurusu üzerine, tekerrüre esas alınan ilam Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığımıza getirtilmiş ve mahkemece düzenlenen belgelerin adli sicil kaydı ile uyumlu olduğu görülmüştür. Keza gönderilen belgelerin incelenmesinde, tekerrüre esas alınan bu ilamın uyarlama yargılamasına konu edilip, mahkemenin 30/06/2005 tarihli kararıyla dosya üzerinden yapılan uyarlama neticesinde, 5237 sayılı TCK'nun daha lehe kabul edilerek sanığın neticeten 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ve kesinleşen bu mahkumiyet hükmünün de 31/05/2008 tarihinde infaz edildiği görülmüştür.

TCK'nun 58/2-b maddesine göre ''Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adli para cezasına mahkumiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısyla'' tekerrür hükümlerinin uygulanması mümkün değildir. Uyarlama öncesi sanık 16 yıl 8 ay hapis cezasına çaptırılmış ise de, tekerrüre esas alınması gereken ilam uyarlama sonrası verilen ve infaz edilen bu hükümdür.

Bu hükmün ise 31/05/2008 tarihinde infaz edilmiş olması karşısında, infaza konu ceza miktarı da nazara alındığında TCK'nun 58/2-b maddesi uyarınca sanık hakkında lehe olarak tekerrür uygulanmasının mümkün olmayacağı değerlendirilmiş ve Yüksek Dairenizin 25/10/2018 gün, 2016/12625 Esas ve 2018/13264 Karar sayılı onama kararına karşı sanık ... lehine itiraz yoluna gidilmesi zorunluluğu doğmuştur.

SONUÇ VE İSTEM

Açıklanan gerekçelerle;

İtirazımızın kabulü ile Yargıtay 17. Ceza Dairesi’nin 25/10/2018 gün, 2016/12625 Esas ve 2018/13264 Karar sayılı onama kararının kaldırılarak Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 12/06/2014 tarih, 2013/399 Esas ve 2014/443 Karar sayılı ilamının hatalı tekerrür uygulaması nedeniyle itirazımız doğrultusunda bozulması, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden ve CMK'nun 322 maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükümden ''TCK'nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkraların çıkartılması suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına'' karar verilmesi,

itirazımızın yerinde görülmemesi halinde dosyanın görüşülüp karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi itirazen arz ve talep olunur.” şeklinde istemde bulunulması üzerine dosya dairemize gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü;

İTİRAZIN KAPSAMI

Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarının mahkemece tekerrür uygulanmasına esas alınan ilamın ceza süresi ve yerine getirme tarihi itibarıyla 5237 sayılı TCK'nun 58/2-b maddesinde öngörülen 3 yıllık sürenin geçmiş olması nedeni ile tekerrüre esas alınamayacağından, TCK’nun 58. maddesinin hükümlerden çıkarılması ve bu nedenle Dairemizin onama kararının kaldırılması talep edilmiştir.