Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2020/12236 K.2020/7074

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun’un 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında;

sanığın adli sicil kaydına göre, önceki mahkûmiyetlerinin içinde tekerrüre esas alınabilecek en ağır mahkûmiyetin İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/06/2010 kesinleşme tarihli, 2006/441 Esas ve 2010/445 Karar sayılı ilâmına konu olan ve henüz infaz edilmeyen nitelikli yağma suçundan hükmedilen 10 yıl hapis cezası olduğu ve bu hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, daha az cezayı içeren Söke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/90 Esas, 2008/434 Karar sayılı ilamına konu mahkûmiyetin tekerrüre esas alınması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Önceki hüküm sanık tarafından temyiz edilmiş olduğundan, sanığın lehine olan bozma ilamı sonrasında yapılan yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,