Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2020/2687 K.2020/3053

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süreleri ve kararların niteliği ile suç tarihlerine göre dosya görüşüldü; Hükmolunan cezaların türleri ve sürelerine göre sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme istemlernin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede; I-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 tarih 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih 2014/140 Esas 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararı kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, 5237 sayılı TCK'nın 63. maddesi uyarınca sanığın gözaltında geçirdiği sürenin cezasından mahsubuna karar verilmesi gerekirken gözardı edilmişse de infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendi uyarınca zincirleme eylemlerin işlendiği zaman dilimleri ile aynı fıkranın (d) bendi uyarınca sanığın gözaltında kaldığı tarihin ve sürenin gerekçeli karar başlığında yazılması gerekirken yazılmamaları, mahallinde giderilebilir eksiklikler olduğundan, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden reddiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık hakkında aynı eylemlerden dolayı Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının 22/05/2015 tarih 2015/9737 Soruşturma - 2015/3768 Esas - 2015/2993 İddianame sayılı iddianamesiyle Sakarya 2. Asliye Ceza Mahkemesine güveni kötüye kullanma suçundan dolayı dava açıldığı ve mahkemece 10/11/2015 tarih, 2015/347 Esas ve 2015/766 Karar sayılı karar ile sanığın mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla, mükerrer cezalandırmanın önüne geçilmesi amacıyla söz konusu dosyanın temyize konu dosya ile birleştirilerek sanığın hukuki durumunun tayininde zorunluluk bulunduğunun göz ardı edilmesi,

2- Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 tarih 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih 2014/140 Esas 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3- 5237 sayılı TCK'nın 63. maddesi uyarınca sanığın gözaltında geçirdiği sürenin cezasından mahsubuna karar verilmesi gerektiğinin göz ardı edilmesi,

4- Gerekçeli karar başlığında zincirleme eylemlerin işlendiği zaman dilimleri ile sanığın gözaltında kaldığı tarihin ve sürenin yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232. maddesinin 2. fıkrasının (c) ve (d) bentlerine aykırı davranılması,