Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2020/2940 K.2020/4054

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Kolluk tarafından düzenlenen 06/05/2009 tarih 09.10 saatli tutanak içeriğine göre suça sürüklenen çocuğun suça konu eşyaları çaldıkları yeri göstererek soruşturma aşamasında mağdura iadesini sağladığı anlaşılmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/1 maddesinin uygulanması gerektiğinin göz ardı edilmesi sonucu suça sürüklenen çocuk hakkında fazla ceza tayini,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarih 2016/6-986 Esas ve 2018/554 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere suç tarihinde 15 - 18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmadan, aynı Kanun'un 35/3. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmamasının gerekçesi gösterilmeden karar verilmesi,

3- Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin yazılmaması suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendine aykırı davranılması,