Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2020/3990 K.2020/4048

Yerel mahkemece sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Yediemin olan sanık ile borçlu eşinin 29/12/2002 tarihinden itibaren kayden evli oldukları ve mahcuz malların borçlunun işletmekte olduğu iş yerine ait eşyalar olduğu, 01/01/2002 tarihinde yürürlüğe giren 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun "Eşler arasında edinilmiş mallara katılma rejiminin uygulanması asıldır.

Eşler, mal rejimi sözleşmesiyle kanunda belirlenen diğer rejimlerden birini kabul edebilirler." şeklindeki 202. maddesi uyarınca diğer mal rejimlerinden biri tercih edilmediği takdirde eşler arasında "edinilmiş mallara katılma rejimi" uygulanacağı ve bu durumun diğer eşe alacak hakkı vermekle birlikte mal üzerinde ayni bir hak (mülkiyet hakkı) vermeyeceği, evlilik süresince eşlerin kendi mal varlıkları üzerindeki mülkiyet haklarının ayrı ayrı devam edeceği, ancak eşlerin "Mal ortaklığı rejimini" seçmeleri durumunda kişisel mallar ve ortak mallar üzerinde eşlerin mülkiyet hakları bulunduğu gözetilerek,

sanığın borçlu eşiyle arasındaki mal rejimi araştırılmak suretiyle tâbi olduğu mal rejimine göre mahcuz malların ortak maliki olduğunun saptanması hâlinde, hakkında muhafaza görevini kötüye kullanmak suçundan verilen cezada 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 289. maddesi 1. fıkrası son cümlesi uyarınca indirim uygulanması gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2- Sanığa atılı muhafaza görevini kötüye kullanma suçu için 5237 sayılı TCK’nın 289. maddesinde "Üç aydan iki yıla kadar hapis ve üç bin güne kadar adli para cezası" yaptırımlarının her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanun'un 52/1. maddesi gereğince alt

sınırın beş gün olduğu dikkate alındığında, sanık hakkında hapis cezasının alt sınırdan belirlenmesine rağmen, adli para cezası ile ilgili temel ceza belirlenirken, aynı gerekçeyle alt sınırdan uzaklaşılıp 3 ay gün karşılığı adli para cezasına hükmolunması suretiyle çelişkiye düşülmesi,