Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2020/4010 K.2020/5071

Yerel mahkemece sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.01.2018 tarih, 2017/12-463 Esas ve 2018/20 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, TCK’nun 52/4. maddesi uyarınca sanık hakkında hapis cezasından çevrilen adli para cezalarının zamanında ödenmemesi halinde hapse çevrileceği ihtarının 5275 sayılı Yasa’nın 106/3. maddesine göre infaz aşamasında gözetilebileceğinden tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

1-T.C.

Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK'nun 34, 230 ve 289. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi, reddedilen veya kanıtlama yönünden üstün tutulan delillerin neler olduğu ve nedenlerinin gösterilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği, tüm bunların ışığında ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu kabul edilen eylemi, bunun yasal unsurları ve nitelendirmesi,

uygulanacak kanun maddeleri ve CMK’nun 230. maddesinde belirtilen diğer unsurların bulunması gerektiği gözetilmeden hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına dair karara atıfta bulunularak gerekçesiz şekilde karar verilmesi,