Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2020/4349 K.2020/6394

Yerel mahkemece sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında, CMK'nın 231. maddesine göre hükmün açıklamasının geri bırakılması kararı verildikten sonra denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlediği gerekçesiyle hükmün açıklandığı, bu nedenle CMK'nın 231/11. maddesi gereğince sadece hükmün açıklanması ile yetinilmesi gerekirken hapis cezasının seçenek yaptırım olan adli para cezasına çevrilmesi,

2-Hüküm kurulurken; TCK 52/2. denilmesi gerekirken TCK 52. denilmesi, 289/1-1. cümle denilmesi gerekirken TCK 289/1. denilmesi, 289/1-2. cümle denilmesi gerekirken TCK 289/1-son denilmesi,

Kabule ve uygulamaya göre de;

3-Sanığın mahkemedeki savunmasında, hacizli eşyaların başka icra dosyalarından da haciz edilip, bu dosyalarda satıldığını belirtmesi karşısında; bu hususun etraflıca araştırılarak sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik kovuşturmayla mahkumiyet kararı verilmesi,