Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2020/4353 K.2020/6399

Yerel mahkemece sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın aşamalardaki savunmalarında haczedilen şirkette işçi olarak çalıştığını savunması, alacaklı vekilinin beyanlarında ise sanığın haczedilen ve kendisine yediemin olarak teslim edilen malların sahibi olduğunu beyan etmesi karşısında; sanığın malların sahibi mi yoksa borçlu şirkette çalışanı mı olup olmadığının araştırılarak sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule ve uygulamaya göre de;

1-İcra dosyası aslı ya da onaylı suretinin denetime imkan verecek şekilde dosya arasına getirtilmesi,

2-Sanığın malların sahibi olması halinde 5237 sayılı Kanun'un 289/1-2. cümlesine göre tayin olunan cezadan indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Borçlu şirketin çalışanı olduğu tespit edildiğinde, haczedilen malın niteliği de dikkate alınarak, İcra Müdürlüğüne herhangi bir bildirimde bulunmayarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuzun kaybolmasına neden olan ve haczin yapıldığı fabrikada çalışan olduğunu beyan eden sanığın eyleminin, TCK'nın 289/3. maddesinde tanımlanan suçu oluşturacağı gözetilmeden, aynı maddenin 1. fıkrasından hüküm kurulması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

4-Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasının asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle hükümlü hakkında fazla ceza tayini,