Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2020/6874 K.2020/3958

Yerel mahkemece sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve kasten yaralama suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın müşteki ...'den alacağı olduğu, müştekinin borcunu ödemediği, sürekli süre istediği ve sanığın alacağını tahsil etmek için müştekinin iş yerine gittiği, müştekinin de sanığa borcu olduğunu kabul ettiğine dair beyanı karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre kasten yaralama suçu açısından TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanma olanağının tartışılmaması,

2-İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun işlendiği yer ve olayın gerçekleştiği zaman dilimi itibarıyla, müştekiye ait iş yerinin suç tarih ve saatinde açık olduğu, bu nedenle iş yerinin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutad olan yerlerden olduğunun anlaşılması karşısında; atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden CMK'nun 223/2-a maddesi gereğince beraati yerine, mahkumiyetine karar verilmesi,