Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2020/80 K.2020/5438

Germencik Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/438 Esas ve 2018/329 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı, sanığın CMK'nin 272. ve müteakip maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurması üzerine; dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 24/04/2019 tarihli, 2018/2121 Esas ve 2019/937 Karar sayılı ilamı ile verilen “Esastan Ret” kararına karşı sanık tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası incelenip görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nin 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İlk derece mahkemesince tekerrüre esas alınan 22.11.2006 tarihli, Çine Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/103 Esas ve 2006/650 Karar sayılı ilamında TCK’nin 58. maddesinin uygulandığı fakat anılan ilamın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 05.03.2013 tarihli, 2009/29242 Esas, 2013/3850 Karar sayılı ilamı ile hükümden TCK’nin 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılıp hükmün düzeltilerek onanmasına karar verildiği ve 05.03.2013 tarihinde kesinleştiği, dolayısıyla söz konusu ilamda tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı anlaşılmakla; sanık hakkında ikinci kez tekerrür uygulanması gerektiğine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince yapılan eleştiride isabet bulunmamaktadır.