Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2020/87 K.2020/6543

Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/1215 Esas ve 2019/341 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine karşı, sanıklar ve müdafiilerinin CMK'nin 272. ve müteakip maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurmaları üzerine;

dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 25/04/2019 tarihli, 2019/1275 Esas ve 2019/871 Karar sayılı ilamı ile verilen “Esastan Ret” kararı ile Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 18/06/2019 tarihli ek kararıyla sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz istemlerinin reddine dair karara karşı sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından açılan temyiz davası incelenip görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen kararlara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçundan verilen kararlar sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de; sanığın bulunduğu cezaevi müdürlüğü görevlilerine vermiş olduğu ifadeyi içeren 09/06/2020 tarihli ifade tutanağı münderecatında yer alan “Yargıtay 17. Ceza Dairesinde bulunan dosyamın temyizinden feragat (Vazgeçiyorum) ediyorum” şeklindeki beyanıyla temyiz hakkını kullanmak istemediğini belirterek temyizden vazgeçme iradesini açıkladığının anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK’nin 266/1. maddesi uyarınca feragat nedeniyle dosyanın incelenmeden mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II- Sanık ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen kararlara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen karara yönelik temyiz isteminin CMK’nin 286/2-a ve 296/1. maddeleri uyarınca reddine karar verildiğinden, sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen karara yönelik temyiz isteminin reddine dair Bölge Adliye Mahkemesinin 18.06.2019 tarihli ek kararının da sanık ... bakımından yok hükmünde olduğu tespit edilerek;

Mevzuat kapsamında vekilin ve müdafiinin vekaletname ibrazı hakkında bir düzenleme yapılmadığı, sanık tarafından iradi olarak tayin edilen müdafiin Avukatlık Kanunu kapsamında iradi vekalet ilişkisine dayalı olarak temsil görevi üstlendiği, Avukatlık Yasası'nın 163. maddesinde 4667 sayılı Yasayla yapılan değişiklik sonrasında avukatlık sözleşmesinin yazılı olmasının şart olmadığı,

tarafların iradelerinin uyuşması halinde vekalet sözleşmesi kurulacağı, dolayısıyla tarafların bu yöndeki iradelerini usulünce açıkladıkları hallerde yazılı belge aranmayacağı, sanık ...’ün müdafii Av. ... ile birlikte ilk derece mahkemesindeki duruşmalara katıldığı ve Av. ...’ı müdafii olarak kabul ettiği, bölge adliye mahkemesince verilen 25.04.2019 tarihli asıl kararın usûlünce Av. ...’a 05.05.2019 tarihinde tebliğ edildiği, temyiz süresinin de bu tarihten itibaren işlemeye başladığı, bu nedenle mahkemece sanık ...’e 11.06.2019 tarihinde yapılan tebligatın hukuken bir geçerliliğin olmadığının anlaşılması karşısında.

25.04.2019 tarihinde tebliğ edilen asıl karara karşı yasal süre geçtikten sonra 17.06.2019 tarihinde temyiz isteminde bulunan sanık ...’ün temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

III- Sanık ... hakkında Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 25/04/2019 tarihli asıl kararı ile hırsızlık suçundan verilen “Esastan Ret” kararı ile Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 18/06/2019 tarihli ek kararıyla konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen “Temyiz İsteminin Reddine” dair karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin hükümlerin hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 25.04.2019 tarihli asıl kararı ile hırsızlık suçundan verilen “Esastan Ret” kararına yönelik temyiz istemi açısından; Dosya içeriğine göre, sanığın eyleminin kanunun öngördüğü suç tipine uyduğu ve kanun maddelerinin doğru olarak uygulandığı, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 25/04/2019 tarihli, 2019/1275 Esas ve 2019/871 Karar sayılı “İstinaf başvurusunun esastan reddine” dair kararı hukuka uygun bulunduğundan,

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 18/06/2019 tarihli ek kararıyla konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen “Temyiz İsteminin Reddine” dair karara yönelik temyiz istemi açısından ise; hükmolunan cezaların miktarları ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizlerinin mümkün olmadığı,

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 25/04/2019 tarihli, 2019/1275 Esas ve 2019/871 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... müdafiinin temyiz talebinin Bölge Adliye Mahkemesi tarafından CMK'nin 296/1. maddesi ile verilen yetkiye dayanılarak reddedildiği, sanık müdafiinin CMK'nin 296/2. maddesindeki düzenleme ile temyizi kabil hale getirilen bu karara karşı temyiz talebinde bulunduğu, Bölge Adliye mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 18/06/2019 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından;