Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2020/936 K.2020/4698

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın adli sicil kaydına göre, önceki hükümlülüklerin içinde tekerrüre esas alınabilecek en ağır mahkumiyet olan Ümraniye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/173 Esas ve 2019/387 Karar numaralı, 11/06/2010 kesinleşme tarihli ilamı yerine, daha az cezayı içeren Beyoğlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/596 Esas ve 2008/75 Karar numaralı ilamının tekerrüre esas alınması, sebebiyle eleştiri yapılmışsa da, bozma ilamı sonrası mahkemece sanığın adli sicil kaydındaki en ağır ilam tekerrür uygulamasına esas alınarak ve aleyhe temyiz olmaması sebebiyle kazanılmış hakkı da korunmayarak uygulanma yapılması,

2-Lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak; tekerrür uygulmasının bulunduğu fıkranın devamına tekerrür süresi açısından aleyhe temyiz olmaması sebebiyle bozma ilamı öncesi ilk kararda 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesinde düzenlenen tekerrür uygulamasına konu ilamda belirtilen hapis cezası miktarı esas alınmak suretiyle sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, hükümden yargılama giderine ilişkin kısım çıkartılarak yerine "Bozma kararı