Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2006/2446 K.2006/3896

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ... adına kayıtlı, davalı ... idaresinde bulunan 07 ZS 773 plakalı aracın müvekkiline ait ... plakalı araca çarpması nedeniyle araçta meydana gelen hasar ve değer kaybı bedeli olan 7.323.984.588.TL'nin 4.3.2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, hasar bedelinin tamamının davacıya ödendiğini değer kaybı belelini kabul etmediklerini davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre 4.350.000.000.TL lik kısmı yönünden dava açıldıktan sonra ödeme yapılması nedeniyle konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına kalan miktar 1.200.000.000.TL tazminatın 4.3.2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ve ödenen 2.750.000.000.TL'ye 4.3.2004 tarihinden 27.8.2004 tarihine kadar ödenen 1.400.000.000.TL'ye 4.3.2004 tarihinden 11.6.2004 tarihine kadar işlemiş yasal faizi yürütülerek davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacıya ait araçtaki hasar bedeli, davanın açılmasından sonra kısmen davacının sigorta şirketi Axa ... Sigorta A.Ş tarafından 30.4.2004 tarihinde davacıya ödenmiştir. Buna göre kaza tarihiden sigorta şirketi tarafından davacıya yapılan ödeme tarihine kadar davacı lehine işlemiş faize hükmedilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde fazla faize hükmedilmesi doğru değildir.