Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2006/3606 K.2006/5611

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ... adın akayıtlı davalı ... idaresinde bulanan ... plakalı arcın müvekkili şirkete ait ............ plakalı araca çarpması nedeniyle araçta meydana gelen 28.000 YTL. zararın kusur oranını kabul etmemekle birlikte davalının 6/8 kusur oranına göre 21.000 YTL. olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalı ... Başkanlığı vekili kusur oranı ve hasar miktarını kabul etmediklerini belirterek müvekkili belediyeye ait araçta meydana gelen 5.680.500.000 TL hasar bedelinin kusur oranı kabul etmemekte birlikte 1.420.120.000 TL.nın davacı şirket ve sürücüsü Seydi Bayramoğlundan dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 18.200.00 YTL.nin olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline karşı davanın kısmen kabulü ile 1.420.20.YTL. davacı- karşı davalı ... ... Ltd. Şti'den tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı-karşı davacı ... Başkanlığı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı karşı davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kabule göre de;

a-Yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı kısa kararda "... Şirketinin harç yatırma tarihi 11.10.2005 tarihinden yasal faizi ile" denildiği halde, gerekçeli kararda faize ilişkin hüküm kurulmamıştır. Bu hal, HUMK.nun 381/2 maddesine aykırılık teşkil ettiğinden, 10.4.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı Yargıtay İçtihatı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararı uyarınca bir hüküm kurmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

b-Karşı davacı ... Başkanlığı karşı dava dilekçesinde davalı şirket sürücüsünü de davalı olarak gösterdiği halde bu davalı hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru değildir.

c-Davacının davasının reddine karar verilen bölümü üzerinde davalı ... Başkanlığı yararına vekalet ücreti takdir edilmemesi de doğru değildir.