Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2006/4782 K.2006/7707

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm davacı ... tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro sırasında 101 ada 37 parsel sayılı 1272.24 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz vergi kaydı, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tesbit edilmiştir. Askı ilan süresi içinde ... irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile dava konusu taşınmazın payları oranında davacı ve bir kısım davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, taşınmazın ortak miras bırakan 1995 yılında ölen ... ’in iken sağlığında mallarını mirasçıları arasında taksim ettiğini, yaptığı taksimde taşınmazı kendisine verdiğini ileri sürerek tesbitin iptaline ve taşınmazın tümünün adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Aynı günde dairemizde incelemesi yapılan 2005/120 esas sayılı dosyasında ... mirasçılarından ...’in 115 ada 37, yine Dairemiz 2005/127 esasında kayıtlı dosyasında da ..., ..., ... ve ...’in 115 ada 70 nolu parselle ilgili olarak aynı iddia ve hukuksal nedenlere dayalı olarak dava açtıkları ve açılan davalarında aynı gerekçelerle kısmen kabulüne karar verildiği görülmüştür. Taşınmazların ortak miras bırakan ...’ten kaldığı da uyuşmazlık konusu değildir.

Uyuşmazlık ...’in sağlığında mallarını mirasçıları arasında taksim edip etmediği, etmiş ise bu tasarrufuna değer verilip verilemeyeceği, ...’in sağlığında böyle bir tasarrufda bulunmaması halinde ölümünden sonra terekesinin taksim edilip edilmediği yönlerinde toplanmaktadır.

Hal böyle olunca davalardan birsi hakkında verilecek kararın diğerinin esasını etkilemesi kaçınılmaz olacağından delillerin birlikte değerlendirilmesi ve sağlıklı bir sonuca ulaşılması bakımdan usulün 45. maddesi uyarınca davaların birleştirilerek görülüp sonuçlandırılmasının zorunluluğu açıktır. Mahkemece bu yönlerin göz ardı edilmiş olması doğru değildir.