KÜNYE
(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi 2007/1039 E., 2007/1520 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Mayıs 2007
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın, davalıların işlettikleri otoparkta hasara uğraması sonucu, sigortalısına ödediği 1.903.800.000 TL’nin davalılardan ödeme gününden itibaren reeskont faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.
Davalılar usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara gelmemiş ve cevap vermemişlerdir.
Mahkemece, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kabulü ile 1.903.80 YTL tazminatın davalılardan ödeme tarihinden itibaren reeskont faizi ile müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-) Davalı ...’ın temyizinde; mahkeme hükmü davalıya 7.1.2006 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 432.maddesinde öngörülen 8 günlük yasal süre geçirildikten sonra 17.1.2006 tarihinde temyiz defterine kaydedilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay’ca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.
2-) Davalı şirket temyizine gelince; mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı şirket vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün onanması gerekir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2007/1039, K. 2007/1520, 3 Mayıs 2007 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama