Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2007/1362 K.2007/2112

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek, 2.177.00-YTL'sı tazminatın ödeme tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kusuru bulunmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve davalının kusurunun bulunmadığına ilişkin bilirkişi raporuna göre davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davalı ...'a ait hayvanın yol dışında otladığı sırada başka bir araç tarafından ürkütülmesi nedeniyle davalının kusursuz olduğu belirtilen Adli Tıp Kurumu raporuna göre hüküm kurulmuştur. Borçlar Kanunu'nun 56.maddesine göre hayvan sahibi, hayvan tarafından yapılan zararı tazminle yükümlüdür. Ancak hayvan kimin idaresinde ise o kimse hal ve maslahatın icab ettiği bütün dikkat ve itinayı gösterdiğini yahut bu dikkat ve itinayı göstermiş olsa bile zararın vukuuna mani olamayacağını ispat ettiği takdirde sorumluluktan kurtulur. Eğer hayvan diğer bir şahıs yahut diğer bir şahsa ait olan hayvan tarafından ürkütülmüş olur ise bu kimse onlara rücu edebilir. Somut olayda davalı hayvanın başkasına zarar vermemesi için gerekli bütün dikkat

ve özeni gösterdiğini veya bütün özen ve dikkati gösterdiği halde dahi zararı önleme imkanı bulunmadığını ispat etmesi gerekir. Davalıya ait hayvanın kaza tespit tutanağında il yolu olduğu belirtilen karayolu kenarında başıboş olarak otlamaya bırakıldığı anlaşılmaktadır. 2918 sayılı Karayolları Trafik Yasası'nın 69.maddesinde karayolunda hayvanların sevki düzenlenmiş bulunmaktadır. Açıklanan nedenlerle davalının hayvan idaresinde gerekli özen ve gözetim görevini yerine getirip getirmediği araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.