Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2007/1800 K.2007/3225

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili,davalıların ilgilisi bulundukları aracın kusurlu olarak sebebiyet verdiği trafik kazası sonucunda müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın hasarlandığını ve hasar bedelinin sigortalılarına ödendiğini açıklayarak,karşı aracın trafik sigortasından ve davalıdan tahsil edilen miktar indirildikten sonra bakiye 2.825.000.000.TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren reeskont faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş,bilahare davalı ... hakkındaki davayı atiye terk ettiklerini bildirmiştir.

Davalılar cevap vermemiştir.

Mahkemece,toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre,davanın kabulüne,2.285.00.YTL.nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile davalı ...’dan tahsiline,davalı ... hakkındaki dava atiye terk edildiğinden bu davalı hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş,hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

21.7.2004 tarih, 25529 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve ayni tarihte yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK’nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 21.7.2004 tarihinden sonra 1.000.00.YTL ye çıkarılmıştır.

Temyize konu edilen kısım bakımından verilen karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 ... 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.