Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2007/212 K.2007/946

Alacaklısını zarara sokmak için mevcudunu eksiltmek suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; İİK.nun 331/1, 765 sayılı TCK.nun 522, 647 sayılı kanunun 4. maddeleri uyarınca 1.386.840.000.TL ağır para cezasıyla hükümlülüğüne dair ALAŞEHİR İcra Ceza Mahkemesinden verilen 5.6.2006 ... ve 2005/252 esas 2006/380 karar sayılı hükmün süresi içinde, Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğame 22.1.2007 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:

1-Sanığın savunmalarında DFİF parasını şirketin borcundan dolayı başka şahıslara temlik ettiğini iddia etmesi karşısında; işletmeye ait ticari defter ve belgeler getirtilerek üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılıp keza sanığın borcu karşılamaya yetecek başkaca mal varlığı olup olmadığı araştırılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-5252 sayılı yasanın 5/1 madde ve fıkrası uyarınca hükmolunan ağır para cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi ve 27.4.2005 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5335 sayılı yasanın 22. maddesi ile 5083 sayılı yasanın 2. maddesine eklenen fıkra hükmü karşısında sanığa para cezası tayin edilirken her aşamada "bir" yeri Türk Lirası kuruşunun atılması zorunluluğu,

3-... ceza tayin edilirken sucun işleniş bicimi dikkate alınarak asgari hadden hüküm kurulduğu halde aynı gerekçe ile TCK.nun 59. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek çelişkiye düşülmesi,