Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2007/2245 K.2007/1654

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ... adına kayıtlı ve davalıların murisi Nurettin Aksoy idaresinde bulunan... plakalı aracın, müvekkili idaresinde bulunan... plakalı araca çarpması nedeniyle araçta meydana gelen 2.214.000.000 TL hasar bedeli ve 500.000.000 TL aracın taşıma bedeli olmak üzere toplam 2.714.000.000 TL'nin olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... ve ...davanın zamanaşımına uğradığını, kusur ve tazminat miktarını kabul etmediklerini davanın reddini savunmuşlar, davalı ... savunma yapmamıştır.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre BK. 60/1. maddesi gereğince tazminatı gerektiren olayla, tazminat sorumlularını öğrenme tarihinden itibaren bir yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra davanın açıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. 2918 sayılı Karayolları Trafik Yasasının 109.maddesinde motorlu araç kazalarından doğan maddi zararların tazmini için kaza gününden itibaren iki yıllık zamanaşımı süresi öngörülmüş, aynı maddenin ikinci fıkrasında davanın cezayı gerektiren bir eylemden kaynaklanması durumunda ceza kanununun öngördüğü ceza zamanaşımının uygulanacağı hükme bağlanmıştır.

Somut olayda kaza tespit tutanağından kazanın 15.10.2002 tarihinde meydana geldiği, davanın ise iki yıllık zamanaşımı süresi dolmadan 15.07.2004 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır. Bu hale göre mahkemece davanın esasına girilerek taraf delilleri toplandıktan sonra sonuca göre karar verilmesi gerekirken Karayoları Trafik yasasının 109.maddesindeki düzenleme dikkate alınmadan Borçlar Kanunu 60/1. maddesine göre davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.