KÜNYE
(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi 2007/2456 E., 2007/3891 K.·-y Argıtayilamı –
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Kasım 2007
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, davalıya ait ... plakalı aracın, müvekkiline ait ... plakalı araca çarpması nedeniyle aracın hasarlandığını, rayiç değerinin 9.500-EURO olduğunu, davalının trafik sigortası tarafından 2.750.00-YTL ödeme yapıldığını belirterek 8.000-EURO’nun fiili ödeme tarihindeki karşılığının faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 4.176.21-EURO’nun fiili ödeme tarihindeki kur üzerinden dava tarihinden hesaplanacak faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalının zararının belirlenmesinde cif değerinin esas alınacağı belirtilmiş ve aracın cif değeri üzerinden hüküm kurulmuştur. Ancak davacıya ait araç yabancı plakalı olup kazadan sonra yurt dışına çıkarılmayıp gümrüğe terk edilmiş olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda aracın olay tarihindeki haliyle yabancı ülkedeki ikinci el piyasa değeri ile Türkiye’de onarılması halinde yapılacak onarım giderinden hangisi az ise davacının gerçek zararı odur. Mahkemece yapılacak iş konusunda uzman İTÜ, Karayolları Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek bilirkişi veya bilirkişi heyetinden
araçta meydana gelen hasar bedeli ve yabancı ülkedeki rayiç değerinin belirlenmesi hususunda ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2007/2456, K. 2007/3891, 27 Kasım 2007 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama