Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2007/2840 K.2007/4193

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı .... San. Tic. Ltd. Şt., ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen 9.767.00 YTL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, trafik kaza tesbit tutanağında davalı sürücü ...'a % 30, davalı yaya ...'a % 40 oranında kusur izafe edilmiş ise de davalıların olayda tam kusurlu olduklarını, davalı aracın trafik sigortasından 2.750 YTL tahsil edildiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 4.086.00 YTL'nın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... ve .... San. Tic. Ltd. Şt. vekili müvekkilinin hiç kusurunun bulunmadığını, kusuru kabul etmediklerini, davadan önce ihbarda bulunulmadığından ve dava açılmasına sebebiyet vermediklerinden yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmamalarını, davanın reddini istemiştir.

Davacı vekili davalı ... hakkındaki davasını atiye bırakmıştır.

Mahkemece, toplanan deliller benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı ... hakkındaki dava atiye bırakıldığından bu davalıya yönelik hüküm kurulmasına yer olmadığına, davalı ... ve .... San. Tic. Ltd. Şt. hakkındaki davanın kısmen kabulü ile 180.00 YTL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile bu davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı .... San. Tic. Ltd. Şti., ile ..., vekili tarafından temyiz edilmiştir.

21.7.2004 tarih, 25529 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve ayni tarihte yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK.nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2006 tarihinden sonra 1.090.00 YTL ye çıkarılmıştır.

Davanın temyize gelen davalılar yönünden kabul edilen bölümü 180.00 YTL olup temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.